Κουράγιο!

fallen vanΤους τελευταίους μήνες, από τότε που αποφάσισα να κάνω πιο μόνιμη τη μετάβαση σε αυτό που φαντάζομαι ως μια πιο φυσική (και ήρεμη) ζωή, έχω συνεχόμενα σκαμπανεβάσματα.

Εδώ που τα λέμε, πάντα είχα σκαμπανεβάσματα. Ακόμα και τότε που ζούσα μια «συμβατική» ζωή. Εκεί όμως είχα θέματα ουσιαστικής αποσύνδεσης με την αλήθεια μου, γιατί ζούσα το ψέμα που μου είχαν πουλήσει. Τουλάχιστον τώρα η δυσκολία προέρχεται από την αναζήτηση της αλήθειας και της προσαρμογής σε αυτό που θέλω να ζήσω, αυτήν που δε βρίσκω γραμμένα στα βιβλία ή εφαρμοσμένη από τους γύρω μου. Continue Reading →

Το δώρο του ελεύθερου χρόνου

Θέα από τροχόσπιτο

Εδώ και 4 μήνες οι καταστάσεις με ζόρισαν να ζήσω επιτέλους τι θα πει «δίνω χρόνο στον εαυτό μου». Βοήθησε η σχεδόν ασταμάτητη βροχή για 3 μήνες, ότι μένω σε τροχόσπιτο στη φύση και ότι έχω ησυχία.

Νόμιζα πως είχα αποδεχθεί πολλά πράγματα για να μπορέσω να είμαι καλά σε όλα τα επίπεδα, αλλά ο ελεύθερος χρόνος μου έδειξε πως η αποδοχή ήταν επιφανειακή και η πραγματικότητα σκουπισμένη κάτω από το χαλί της πολυάσχολης ζωής μου… Continue Reading →

Είμαι σίγουρη… πως δεν ξέρω!

question marksΜήνες τώρα, προσπαθώ να βρω λίγο χωροχρόνο να γράψω το «τέλειο» άρθρο εμπνευσμένο από τη φράση: «Η σιγουριά είναι είναι για τα πτώματα». Έχει περάσει καιρός από την τελευταία μου ανάρτηση και ήμουν σίγουρη πως θα έγραφα αυτό το άρθρο σύντομα. Όμως το «τέλειο» άρθρο δεν ερχόταν ποτέ. Όσο προσπαθούσα τόσο το κυνηγούσα στο βάθος των προτεραιοτήτων και των ανασφαλειών μου. Continue Reading →

Η μόνη λύση στην κρίση είναι… η επιστροφή στη φύση!


Σ’ ένα δανεικό τροχόσπιτο με παράθυρα στην οροφή
κάπου κάνει το ξεκίνημα η καινούρια μου ζωή…

Ξυπνάω στις 4 το πρωί, έχοντας χορτάσει ένα 8ωρο θεραπευτικότατου ύπνου. Η πανσέληνος είναι ακόμα ψηλά και αναδεικνύει το πανέμορφο τοπίο. Μια βαθιά ανάσα γεμίζει τα σωθικά μου και με βυθίζει πάλι στην ανάγκη για περισσότερη ξεκούραση. Ταξίδεψα από μακριά για να βρεθώ εδώ… ταξιδεύοντας μέσα στο χρόνο, περνώντας από την κόλαση, τον παράδεισο και κάθε πτυχή ενδιάμεσα…να αναζητάω, να πολεμάω και να αγαπάω. Μπρος, πίσω, πάνω, κάτω, ανάποδα, απ’ την καλό και απ’ το κακό μέρος του εαυτού μου. Να σκέφτομαι ένα πράγμα, να αισθάνομαι άλλο και να κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό. Ένα απροσδιόριστο άγχος… Continue Reading →

Λάβε ευθύνη και έχε στο συναίσθημα εμπιστοσύνη!


Τους τελευταίους καλοκαιρινούς μήνες ανακάλυψα για πρώτη φορά στην παράγκα ενός βιοκαλλιεργητή, τον Ψυχολόγο Δρ. Γιώργο Πιντέρη. Το να πω πως βρήκα κάτι το ιδιαίτερο στα δύο του βιβλία, θα ήταν ίσως ανεπαρκής περιγραφή. Το να πω πως είναι τα καλύτερα, πιο χρήσιμα για την ανθρώπινη εξέλιξη και διασκεδαστικά ταυτόχρονα βιβλία που έχω διαβάσει για πολύ καιρό, ίσως είναι μια πιο ακριβής περιγραφή της αντίληψής μου. Continue Reading →

Να πράξουμε ή να μην πράξουμε…και πώς;

Όταν καταλήγεις ότι πρέπει να χρησιμοποιήσεις βία, τότε παίζεις το παιχνίδι του συστήματος. Το καθεστώς θα σε εκνευρίσει, θα σου τραβήξει τα γένια, θα σε χαστουκίσει στο πρόσωπο, για να σε κάνει να πολεμήσεις. Διότι από την στιγμή που θα σε κάνουν βίαιο, τότε ξέρουν και πώς να σε χειριστούν. Το μόνο πράγμα που δεν ξέρουν πώς να χειριστούν είναι η μη-βία και το χιούμορ. — Τζων Λένον

Μόλις διάβασα το παραπάνω απόσπασμα, ήξερα μέσα μου κατευθείαν, γιατί η συμμετοχή μου στην πορεία της 12ης Φεβρουαρίου 2012 στο Σύνταγμα ήταν …εκτός πορείας. Continue Reading →

Προς όλους όσους αισθάνονται προδομένοι από την Οικονομία

Μόλις αντίκρισα το παρακάτω άρθρο, ζήτησα άδεια να το μεταφράσω, γιατί είναι σαν να άκουγα τη φωνή μέσα μου που έχει πλέον γίνει κραυγή. Είναι, για μένα, αφενός μια κατεύθυνση που θα ήταν καλό να εξερευνήσουμε ως άνθρωποι και κάτοικοι στον πλανήτη γη και αφετέρου μια ευκαιρία να δούμε τα πράγματα αλλιώς και να αναρωτηθούμε τι χρειαζόμαστε για να επιζήσουμε. Να αναθεωρήσουμε δηλαδή τα θεμέλια πάνω στα οποία έχουμε χτίσει την κοινωνία και τη ζωή μας…και να ξεκινήσουμε προς έναν δρόμο που μας εκφράζει πλήρως.

«Με θεωρούν τρελό γιατί δε θα πουλήσω τις μέρες μου για χρυσό – και εγώ τους θεωρώ τρελούς γιατί νομίζουν πως οι μέρες μου έχουν τιμή.» –Kahlil Gibran

Καλό μας δρόμο λοιπόν! Continue Reading →

Τι είναι αυτό που μας σταματάει απ’ το να κάνουμε τις αλλαγές που ζητάει η ψυχή μας;

Μια ηλιόλουστη καθημερινή και καλοκαιρινή μέρα σε παραλιακή περιοχή του Σύδνεϋ. 2004. Είχα παρατήσει τη δουλειά μου και ο μόνος τρόπος που θα ξαναδούλευα θα ήταν εάν αισθανόμουν πως έκανα κάτι που πραγματικά ήθελα. Ήμουν σε αδιέξοδο, γιατί τίποτα μέσα σε αυτό το σύστημα δεν μου έκανε. Καθώς περπατούσα και μιλούσα με τη φιλενάδα μου για το τι τρελά πράγματα σκεφτόμουν να κάνω (η οποία επίσης τα είχε παρατήσει όλα), σταματάω απότομα, βροντάω τα πόδια μου στο πεζοδρόμιο και φωνάζω: «Μα τι είναι αυτό επιτέλους που μας σταματάει απ΄ το να κάνουμε τις αλλαγές που χρειαζόμαστε;» Continue Reading →

Ο πολύτιμος χρόνος του ώριμου ανθρώπου…

Έλαβα αυτό το πανέμορφο μανιφέστο μέσω email και ήθελα πολύ να το μοιραστώ μαζί σας, γιατί πάει με το τελευταίο μου άρθρο, “Μία είναι η ουσία…”

Είναι γραμμένο από τον Mario de Andrade (ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο) από τη Βραζιλία. Αν και πιστεύω πως τα χρόνια που μου υπολείπονται είναι περισσότερα από όσα έχω ζήσει (αλλά ποτέ δεν ξέρεις) αυτό δεν έχει καν σημασία….σημασία έχει να επενδύουμε τον πολύτιμό μας χρόνο σε αυτά που μας δίνουν νόημα και να κάνουμε ό,τι κάνουμε με την καρδιά μας! Αφιερωμένο σε όλους τους αναγνώστες του blog μου. Σας φιλώ.

Continue Reading →

Μία είναι η ουσία…

Όταν κάνουμε κάτι ουσιώδες, η ζωή μας γεμίζει, ο χρόνος επεκτείνεται και ξαφνικά μπορούμε να κάνουμε μερικά απ΄όσα φανταζόμασταν. “What? Μερικά; Γιατί; Εγώ θέλω να τα κάνω όλα!” Και εγώ είχα φτάσει σε ένα σημείο που ήθελα να κάνω τόσα πολλά και είχα ακινητοποιηθεί – δεν ήξερα τι να πρωτο-κάνω, πως να τα κάνω και στην ουσία γιατί ήθελα να τα κάνω!

Continue Reading →

«Γίνε η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο»

Tina hugging ElenaΤο είπε ο Mahatma Gandhi και το έχουν επαναλάβει πολλοί…αλλά τι σημαίνει;

Για τον κάθε έναν μας μπορεί να σημαίνει και κάτι διαφορετικό. Αλλά έχω διαπιστώσει πως ένα πράγμα ισχύει για όλους: η αλλαγή μας τρομάζει ακόμη κι αν γίνεται για το καλό μας, ακόμη κι αν η επιμονή στη στασιμότητα φαίνεται παράλογη.

Για μένα, η αλλαγή είναι σχεδόν τόσο άνετη όσο να αγκαλιάζω τους φίλους μου. Βέβαια, πέρασα διάφορα στάδια όπου το να κάνω κάτι διαφορετικό ήταν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής μου. Αν όμως δεν έκανα όλα αυτά τα πράγματα που ήταν τόσο άβολα, δεν θα βρισκόμουν στην Αυστραλία, Τουρκία, Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιταλία τον τελευταίο χρόνο να μαθαίνω για κάτι που πιστεύω πως ολοκληρωτικά θα αλλάξει τον κόσμο μας (αεικαλλιέργεια) και με άμεση σύνδεση, τους εαυτούς μας. Βασικά δεν θα εξελισσόμουν….
Continue Reading →

Feeling good!

Μερικές φορές τα λόγια είναι περιττά!

Τι θα πει προσωπική ανάπτυξη

ΠαραδεισοςΣαν πολλή ησυχία τριγύρω…μην μου πείτε πως χορτάσατε καλοκαιρινές διακοπές και βυθιστήκατε στη δουλεία…εχεμ…δουλειά ήδη;

Καθώς συνεχίζω να απολαμβάνω τα μπάνια μου και να βαθαίνει το χρώμα μου σε διαρκείας μαύρισμα, έλεγα να μοιραστώ τις σκέψεις μου πάνω στο τι εστί προσωπική ανάπτυξη. Προχθές ένας φίλος με ρώτησε γιατί αισθάνομαι την ανάγκη να εκφραστώ με αυτόν τον τρόπο (του blog). Κατάλαβα πως πέρα απ’ το ότι θέλω να εκφράζομαι και πέρα απ’ το ότι θέλω να πιστεύω πως ωθώ την εξέλιξη του είδους μας, είναι ένα πράγμα που με διαλέγει συνεχώς και δεν με αφήνει να ησυχάσω μέχρι να του δωθώ.
Continue Reading →

Πως να σώσουμε τον κόσμο με 333 άτομα

Sunset stretching

Διάβασα το παρακάτω άρθρο σε ένα περιοδικό yoga τις προάλλες. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να το δακτυλογραφήσω. Η δεύτερη σκέψη μου μετατράπηκε στην ελπίδα πως θα το έβρισκα στο ίντερνετ έτοιμο. ‘Οχι μόνο είχα δίκιο, αλλά ανακάλυψα και δύο αξιόλογα blog: “ΞΑΝΘΗ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ” και “ΟΙΚΟ-ΟΑΣΙΣ“.
Continue Reading →

Σημαντικό και συμπαντικό

Tina & the village sunsetΠαιδιά, είναι σημαντικό να εξομολογηθώ:

Δεν ξέρω τίποτα. I’m full of shit (γεμάτη σκατά), όπως λένε και οι Αυστραλοί. Απλά επειδή αυτά τα σκατά είναι κάτι που θα φάμε στη μούρη ούτως ή άλλως, καλό θα ήταν να τα ακούσετε από μένα, μιας και αποφάσισα πως ένας από τους σκοπούς της ζωής μου είναι να ενθαρρύνω τους συνταξιδιώτες μου να δούνε τα πράγματα με θετική αντίληψη. Δες το αλλιώς και τέτοια πράγματα. Yeah!! Continue Reading →

Φίλαυτη…και περήφανη!

No to you, yes to me!Δε σας φαίνεται περίεργο πως αισθανόμαστε ένοχοι όταν κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας; Δε σας φαίνεται ακόμα πιο περίεργο πως αισθανόμαστε ότι κάνουμε κάτι λάθος όταν βάζουμε τον εαυτό μας και τις δικές μας ανάγκες μπροστά από τις ανάγκες των άλλων; Ίσως να μη σας φαίνεται περίεργο επειδή το έχετε συνηθίσει..αλλά για σκεφτείτε το λιγάκι. Continue Reading →

Δες το αλλιώς

Negative vs PositiveΠολλοί μου λένε πως τα πράγματα στην Ελλάδα είναι δύσκολα. Συμφωνώ…αν τα κοιτάξω μέσω του φίλτρου της μιζέριας. Εγώ, όμως, έχω μια άλλη αντίληψη, γιατί είμαι γενικά της θετικής άποψης και αυτό δεν αλλάζει επειδή είμαι στην Ελλάδα και ούτε προέρχεται από το ότι έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αυστραλία. Οπότε διαφωνώ με αυτά που μου λένε και επιλέγω να ζω μια ζωή όπου τα πράγματα είναι όσο εύκολα ή δύσκολα τα κάνουμε εμείς οι ίδιοι.

Continue Reading →

Η τελευταία και…πρώτη φορά.

Το 2004 ήταν η τελευταία χρονιά που δούλεψα σε μια δουλειά που δεν με εκφράζει. Από τότε έχω δουλέψει ως ελεύθερος επαγγελματίας σε διάφορους ρόλους (διαχείριση έργων, παραγωγή βίντεο, συγγραφέας, σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης, εκπαιδεύτρια), ο κάθε ρόλος διαφορετικός από τον επόμενο και ο κάθε ένας μου θύμιζε πόσο μου αρέσει να έχω ποικιλία στη δουλειά μου.
Continue Reading →

Kangouro – αναζητώντας εισόδημα

Οι πιο πολλοί ψάχνουν για δουλειά όταν δεν έχουν μία. Εγώ απλά ψάχνω για τρόπους να εισπράξω εισόδημα για λόγους επιβίωσης. Δεν με ενδιαφέρει ούτε με βολεύει η full time εργασία.

“Μα δεν θέλεις την ασφάλεια μιας δουλειάς;” με ρωτάνε.
Continue Reading →

Αλκοόλ: Έχουμε ξεφύγει

glass of wine

Επειδή είναι νόμιμο, επειδή είναι μια επιχείρηση που γεμίζει τσέπες και επειδή είναι κοινωνικά αποδεκτό – δηλαδή, το κάνει ο περισσότερος κόσμος – το αλκοόλ έχει γίνει μία από τις μεγαλύτερες επιδημίες της εποχής μας.

Το πρόβλημα στην Αυστραλία έχει γίνει τόσο μεγάλο που γίνονται τεράστιες καμπάνιες έναντι του “drink driving” (οδήγηση υπό την επήρεια του αλκοόλ) με πολύ αστυνομία στους δρόμους να ελέγχει τα επίπεδα του αλκοόλ στις ανάσες των οδηγών γιατί έχει σκοτωθεί πάρα πολύς κόσμος. Βέβαια, δεν σκοτώνονται μόνο οι μεθυσμένοι οδηγοί. Παίρνουν και αθώους μαζί τους που δεν φταίνε σε τίποτα.
Continue Reading →

Η Ελληνική “Δημοκρατία”

Greek flag

Σήμερα, αν δεν το είχατε πάρει χαμπάρι, είναι η μέρα που γιορτάζουμε το Ελληνικό Independence Day. Με άλλα λόγια, μια τέλεια δικαιολογία να ξυπνήσουμε αργά (δηλαδή μέχρι να αρχίσουν τα αεροπορικά να ξυπνάνε συναγερμούς αυτοκινήτων, να κάνουνε τα σκυλιά να ουρλιάζουν και τα μωρά να κλαίνε) και να έχουμε μια ημέρα άδειας να κάνουμε ότι θέλουμε, λες και είμαστε και εμείς ανεξάρτητοι…και ελεύθεροι.
Continue Reading →

Οι φίλοι οφείλουν…

Best friends skype

Έχουν περάσει σχεδόν 4 μήνες από τότε που προετοιμαζόμουν για την θριαμβευτική μου έξοδο από την Αυστραλία. Έχω αρχίσει να πεθυμώ την κολλητή μου σε μεγάλο βαθμό. Αν και μιλάμε συχνά, δεν το ευχαριστιέμαι όπως την προσωπική επαφή. Η ψηφιακή τεχνολογία πραγματικά διευκολύνει την συχνή επικοινωνία γιατί μπορώ να τηλεφωνώ χωρίς χρέωση μέσω του υπολογιστή μου (και με unlimited downloads εδώ στην Ελλάδα, μπορώ να μιλώ με τις ώρες) και με προγράμματα όπως το Skype και το ooVoo, μπορώ να δω και τις φάτσες των αγαπημένων μου. Αλλά άλλο να μιλάς μέσω υπολογιστή και άλλο να κάνεις παρέα και να μυρίζεις τις μασχάλες του άλλου.
Continue Reading →

To βαπόρι της ζωής

boat

Ο εβδομηντάχρονος πατέρας μου κατέβηκε στην Αθήνα από το χωριό απόψε. Κατά την διάρκεια της συζήτησης με ρώτησε πως αν το μετρό πάει στον Πειραιά. Τον ρώτησα γιατί θέλει να πάει στον Πειραιά, γιατί αμφισβήτησα πως θα πήγαινε απλά για μια βόλτα. Μου φανέρωσε πως είχε σκοπό να ζητήσει δουλειά στα “βαπόρια, αλλά πού να πάρουν έναν γέρο σαν και εμένα”.
Continue Reading →

Εγώ φταίω

Με έπιασε μια ψιλο-μελαγχολία, κάτι ψιλο-νεύρα και γενικά ένα απροσδιόριστο συναίσθημα σήμερα και δεν ήξερα από που προερχόταν. Σκεφτόμουνα πως κάτι φταίει, ίσως αισθανόμουν πως ήθελα κάτι πιο exciting να γίνει στη ζωή μου σχετικά με τη δουλειά: I want some action!

Continue Reading →